Bevallen.

Bedankt voor jullie felicitaties!! :D
Even in sneltreinvaart het verloop van mijn bevalling opgeschreven. Misschien een wat warrig verhaal geworden maar het is ook allemaal een beetje warrig in mijn hoofd, ik weet niet meer helemaal precies van hoe en wat.

Donderdag 2 januari had ik een afspraak staan bij de verloskundige. Ik zou inwendig onderzoek krijgen om te kijken of ik eventueel gestript kon worden. Dat bleek te kunnen! Joepie! Misschien zou dat mijn bevalling wel op gang helpen, maar ik had er vooral rekening mee gehouden dat het helemaal niets zou doen. Goed, ze kon me strippen en dat viel me alles mee. Dat gewroet in je doos is natuurlijk minder prettig maar ach. Vriendlief en ik gingen weer op de fiets terug naar huis en vonden het nog best wat dat ik met 40+5 weken nog gewoon op de fiets zat.

Eenmaal thuis begon ik al lichte weeen te krijgen. Nog niet heel erg maar ik had toch steeds wat menstruatiekrampen. Eerst nog onregelmatig, maar al gauw begon er een regelmaat in te komen en kwamen ze om de 8-10 minuten. Zo werden ze steeds ietsje pijnlijker en kwamen ze ook steeds regelmatiger. Verloskundige gebeld om te vertellen dat het strippen wel degelijk iets had gedaan en ze besloot langs te komen om te kijken hoeveel ontsluiting ik had. Toen ze er was bleek ik op 3 centimeter te zitten. We spraken af dat ze tussen 00:00 en 00:30 nog langs zou komen om te kijken en dat ik moest bellen als ze eerder moest komen. (Weet niet meer hoe lat ze er was, gok een uur of 8)

De weeen werden steeds pijnlijker en ik moest ze echt opvangen door over de tafel/bank/box/grond/stoel heen te hangen. Ik had ook nog eens rugweeen er bij dus mijn vriend moest als er een in mijn rug kwam heel hard m’n onderrug masseren, dat was het enige dat een beetje hielp. Omdat de weeen steeds vaker kwamen, om de 2-3 minuten hebben we toch weer eerder de verloskundige gebeld. Toen ze er was had ik 5-6 centimeter ontsluiting. Oke. Op naar het ziekenhuis dus!

De verloskundige ging niet met ons mee want ze had een andere bevalling in een ander ziekenhuis. Dus we werden in het ziekenhuis een beetje aan ons lot over gelaten en moesten maar weer bellen als we wilden dat onze andere verloskundige zou komen. Ik wilde in het ziekenhuis bevallen omdat ik alles in de buurt wilde hebben voor als er iets aan de hand zou zijn, maar ook omdat ik eventueel pijnbestrijding wilde hebben. Toen ik in die kamer ongeveer kapot ging van de pijn belde m’n vriend toch maar weer de verloskundige omdat ik misschien nog wel verdoofd wilde worden. Tegen 01:00 kwam zij aan en toen bleek dat ik al op 7-8 centimeter ontsluiting zat. Oke. Ga ik het met of zonder pijnstilling doen? Het deed heel, heel veel zeer, maar toch ging het wel heel goed en dus besloten we het zonder te doen.

Mijn vliezen waren nog niet gebroken dus tijdens een wee zou de verloskundige dat gaan doen. Helaas had Aiden in het vruchtwater gepoept en werd ik een medisch geval. Gelukkig mocht mijn verloskundige me nog wel begeleiden, maar wel met begeleiding van gynaecoloog. Dus hop, verhuizen naar een andere kamer en daar het bed op. Ik had al een tijdje niet geplast dus kreeg ook nog even een katheter, welja. Ik zat ondertussen op 9-10 centimeter ontsluiting en mocht eventueel mee persen als dat kon. Inderdaad vlak daarna kreeg ik persdrang en mocht ik wat mee persen. Jeetje wat vond ik dat een rare gewaarwording. Volgens mij riep ik eerst nog dat ik moest poepen en het ik tijdens het persen het hele bed vol gekakt :D Ach je zal het maar kwijt zijn. Na ongeveer een uur en een kwartier persen bleek dat Aiden zijn hoofdje niet helemaal vanzelf naar buiten zou gaan komen en dus werd ik geknipt. Dat deden ze in een wee dus daar voelde ik helemaal niks van. Na ongeveer anderhalf uur persen, om 03:47 uur kwam Aiden er eindelijk uit! Pff wat een heerlijk gevoel was dat! Hij werd jankend op mijn buik gelegd en vriendlief en ik hebben hem jankend geknuffeld en geaaid. Wat een moment.

Ik heb tijdens het persen heel hard liggen schreeuwen en ik bleef maar zeggen dat ik zo stonk. Mijn shirt was volledig doordrenkt van het zweet en die lucht was echt niet te harden. Dat je dan tijdens het bevallen nog even bedenkt dat je sorry moet zeggen dat je stinkt terwijl ze ondertussen de poep van je bed weg ruimen en recht je doos in kijken en ook nog even een vinger in je hol stoppen om te kijken of alles nog werkt naar behoren ;)

Wat ik heel naar vond was het hechten terwijl Aiden al bij ons lag. Bah wat was dat rot. Denk je dat je klaar bent en dan krijg je dat geklooi daar beneden nog. Maar goed, hoort er bij.

Mijn vriend was ook wel echt de held van de avond/nacht. We hadden afgesproken dat ik aan zou geven wat ik wilde dat hij deed, maar eigenlijk ging het allemaal zo vanzelf. Hij heeft me zo ongelooflijk goed ondersteund, ik had niet fijner kunnen wensen. Kan nog wel janken als ik er aan denk.

Al met al een pittige bevalling, zeer pijnlijk, ik raad het niemand aan en ik ben het nog lang niet vergeten! ;)

Nu bijna een week verder kan ik zeggen dat ‘t iets begint te wennen, zo’n kleine baby in huis. De eerste dagen vonden we ronduit verschrikkelijk en hebben we flink wat lopen janken en Aiden ook, wat het nog erger maakte. Daarbij kwam in 36 uur maar 2.5 uur slaap en het feit dat ik het werkelijk verschrikkelijk vond om borstvoeding te geven, ik keek zo tegen de voedingen op dat ik me daar ook nog eens heel naar door voelde. Gelukkig besloten om er mee te stoppen en Aiden doet het ook prima met de fles. Sinds gisteren zijn mijn hechtingen er uit en kan ik me weer redelijk normaal voortbewegen. Morgenochtend is onze kraamhulp voor het laatst en dan zullen we het toch echt zelf moeten gaan doen. Super spannend!

Happy new year!

Nou, die baby van ons heeft duidelijk geen zin om een 2013 baby te zijn. Gek om nu te zeggen dat ie ‘volgend jaar pas komt’ maar dat kan natuurlijk zomaar over een dag al zijn. Ik ben het wachten ondertussen best wel zat, maar goed, weinig aan te doen. Komende donderdag gaat de verloskundige kijken of ze me kan strippen en daarna is het maar weer afwachten. In het ergste geval word ik over 10 dagen ingeleid. 10 dagen, zo voorbij, toch? Ondertussen word ik gestoord van mensen die “En?” vragen. Natuurlijk heel lief, dat weet ik wel, maar na de zoveelste ben ik het aardig zat. In plaats van een sarcastische kut opmerking zeg ik maar gewoon helemaal niks. Beter voor iedereen en het zou leuk zijn als ons kindje later nog wat familie over heeft ;)

Geen ‘terug kijken op 2013′ lijstje hier, ik kan alleen maar zeggen dat het jaar is om gevlogen. Ik snap echt niet waar de tijd gebleven is, maar time flies when you’re having fun dus ik ben zeer tevreden. 2014 wordt natuurlijk een heel bijzonder jaar voor ons, met een baby en ons huwelijk, ik heb er zin in! :D

Ik wens jullie een heel gezond en gelukkig 2014. Dat al je wensen en dromen uit mogen komen!

Kom d’r maar uit!

Morgen precies 39 weken zwanger. Ik roep zelf al heel lang dat ie eerder zal komen dan de uitgerekende datum, maar nu weet ik het niet zo zeker meer want De Datum komt nu wel steeds dichterbij.. Ik hoop nog steeds heel erg dat ‘ie wel nog in december komt. Maar helaas heb ik er weinig over te zeggen. Misschien toch maar eens aan de Bitter Lemon, ananasharten en tig rondjes om ons flatgebouw wandelen, wie weet!

Baby ligt helemaal vast in mijn bekken dus waarschijnlijk kwamen daar toch die steken vandaan vorige week. Verder heb ik weinig teken dat het gaat beginnen. Van de week had ik een te hoge bloeddruk waarop de verloskundige meteen vroeg “Ga jij bevallen?” Ik was er al helemaal klaar voor, nog een keer extra gedoucht voor ik naar bed ging, vriendlief de laatste instructies gegeven.. Maar nee, dat ging ik niet. Ik ging de volgende ochtend wel in een potje piesen om m’n urine op eiwitten te checken, maar dat was allemaal oke. Ook mijn bloeddruk bleek weer normaal te zijn.

Dus. Nu is het afwachten. We hebben lekker niks in de planning voor de kerstdagen, we halen dinsdag nog even boodschappen en lekker makkelijk te eten en dan blijven we heerlijk 2 dagen thuis!

Elk moment

Best een bizar idee dat het nu eigenlijk elk moment kan gaan gebeuren. Als ik naar bed ga dan denk ik “Oh misschien is vannacht wel De nacht..” Want het kan! Ik slaap al op een heel irritant krakend plastic zeiltje voor het geval dat. (krijg er wel een zweet reet van) Toch zonde als je je boxspring verpest met een lading vruchtwater. Zelfs op m’n vlucht tas ligt een matje klaar voor als ik de auto in moet met gebroken vliezen. Een slimme meid is op alles voorbereid! Ik ben enorm benieuwd naar hoe mijn bevalling zal gaan. Ik heb horror verhalen gelezen, maar ook heel hard gelachen om verhalen over poep en pies en verloskundigen uitschelden tijdens de wee├źn, leuk beroep man, maar zo heb ik niet het idee dat mijn bevalling op een bepaalde manier zal gaan en weet ik dat het echt voor iedereen anders is en dus sta ik er tot zover wel relaxed tegenover. Dat is vast heel anders als het eenmaal begonnen is, maar goed, dat zien we dus wel.

Verder doe ik niet heel veel en soms toch ook weer te veel. Wat wasjes draaien en even stofzuigen en daarna moet ik toch echt even een klein slaapje maken. Elke dag op m’n hol op de bank zitten vind ik ook niks, maar langer dan 3 kwartier in de stad rondlopen hou ik ook niet meer vol. Dus ik doe kleine dingetjes en vooral niet te lang en dan gaat het goed. Beetje opruimen in huis en een filmpje kijken en er af en toe even uit, zo vermaak ik me prima!

De controles bij de verloskundige zijn tot nu toe elke keer prima. Baby is ietsjes kleiner dan gemiddeld, maar gewoon helemaal in orde. Hij ligt zo goed als vast in m’n bekken dus hij is in principe helemaal klaar om er uit geperst te worden!

34 + 1!

Wat een feest, mijn verlof is ingegaan! Vanmorgen hebben we het hier alvast gevierd door tot 13:00 in bed te blijven liggen en we vieren het nu nog steeds in pyjama en badjas, lekker hoor! Moet kunnen zo af en toe. Verder ben ik van plan om m’n huis helemaal klaar te maken voor de komst van de baby, ben benieuwd hoe ver ik ga komen want ik heb er nu al geen zin in. Donderdag komt de kraamhulp bij ons thuis kijken en dus ga ik van de voren in ieder geval even lekker opruimen en poetsen zodat het lijkt alsof het hier altijd zo schoon is. Ben heel benieuwd naar de kraamhulp die ik straks ga krijgen en of we elkaar een beetje gezellig vinden.. Je hoort soms verhalen. Maar goed, ik ga maar uit van een leukerd, positief zijn he.

Afgelopen week kwam de verloskundige even bij me thuis om naar het hartje van de baby te luisteren. Ik had ‘m al sinds de avond er voor niet gevoeld en begon me toch aardig druk te maken over onze kleine frummel. Door collega’s overgehaald om maar even te bellen en gelukkig kwam de verloskundige al vrij snel naar me toe om even te kijken of alles oke was. Het hartje klopte mooi maar we moesten toch maar even naar het ziekenhuis voor een ctg en echo, gewoon voor de zekerheid. Alles bleek prima in orde met de baby. Toen ik een paar minuten aan de ctg lag begon ‘ie weer lekker te bewegen en tijdens de echo zagen we dat ie met 2 vuistjes voor z’n kinnetje lag, zo schattig! Waarschijnlijk was ‘ie krachten aan het sparen voor z’n krachttrainingen de volgende dag, want hij heeft het dubbel en dwars goed gemaakt. Kleine druktemaker! Toch wel fijn dat je meteen zo serieus wordt genomen door de verloskundige en gynaecoloog als je je zorgen maakt.

En verder; AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH nog 6 weken!!!!!!!!

Niks aan de hand.

De hele dag had ik al krampjes en steken in mijn onderbuik. Lopen was nog minder prettig dan het al was, ik zeg steeds dat het net lijkt of ik in m’n broek gepoept heb, maar dat was nu dus nog erger. Maar ik had geen idee waar die steken vandaan kwamen. Vanmiddag zei mijn collega dat het best wel eens blaasontsteking kon zijn. Oh ja. Ik heb de doktersassistente gebeld en gelukkig kon ik bij uitzondering nog een potje pies inleveren zodat ik er niet het hele weekend mee zou lopen. Een uur later kon ik bellen voor de uitslag; Niks aan de hand. Oke. Waar die krampen dan vandaag komen wisten ze daar ook niet. Nou ja, dan niet. Even googelen leerde mij dat het best wel eens het indalen van baby Okkie kan zijn. Dit schijnt rond week 30-32 te gebeuren en dat kan dus gepaard gaan met krampen, steken en veel plassen. Ik ga er maar van uit dat dat het is. Ik heb nog geen een keer mijn verloskundige gebeld voor iets en was dat nu ook niet echt van plan. Zolang ik niet huilend op de grond lig gaat het toch prima? ;)

Nog 2 weken werken en dan heb ik verlof! Yes! Ik heb er echt heel veel zin in. Ik heb zin om lekker de laatste dingetjes in huis op te ruimen en schoon te maken en eventueel nog een aantal spulletjes te kopen die we in huis moeten hebben voor als de kraamzorg komt. En verder vooral lekker thuis te cocoonen op de bank met een dekentje en m’n katjes en boeken lezen over mijn baby, heerlijk <3

31+3

Vanavond een prik in m’n bil gehad van de verloskundige. Ik was even vergeten dat ik vanavond de anti-D zou krijgen dus ik schrok even toen ze zei dat ze me zou gaan prikken, mietje dat ik ben. Maar zolang ik niets zie vind ik het allemaal best. Verder was alles weer prima in orde. Bloeddruk goed, buik groeit goed, gewicht is prima en baby Okkie lag met z’n hoofd naar beneden. Dat zegt niks want eergisteren lag ie nog tegen mijn ribben aan te hikken en zo voel ik ‘m de hele dag ergens anders, hij draait nog alle kanten op.

Over 2 weken komt m’n verloskundige op huisbezoek en gaan we de bevalling in grote lijnen doornemen. Mijn opdracht is om in tussentijd een bevallingsplan op te stellen waarin ik schrijf wat ik wel en niet wil tijdens de bevalling. Best lastig, want ik weet natuurlijk niet wat ik wil op het moment dat het voelt alsof er een piano op mijn doos kapot geslagen wordt. (Heb ik van horen zeggen hoor.) Maar goed, ik weet bijvoorbeeld wel dat ik zeker open sta voor pijnbestrijding, maar geen ruggenprik, lijkt me eng. Ik wil alleen vriendlief er bij hebben en ik wil niets horen of zien in de trant van bloedverlies of een knip of wat dan ook. Zoals ik al zei, zolang ik niks zie vind ik het best. Maar verder moet ik er dus nog even goed over nadenken en eventueel wat voorbeelden opzoeken. Tips iemand? Dan hoor ik ze ook weer graag!

Bijna 31 weken.

De babykamer is af! Wat een heerlijk gevoel! Van een kamer met bergen troep naar een ruim, open kamertje waar straks onze baby in ligt te slapen. De kledingkast zit vol met gewassen kleertjes van maat 50/56 en ook maat 62 ligt alvast schoon in de kast. De commode is al voorzien van luiers en een mega stapel hydrofiele en het gehele Etos Baby assortiment staat al klaar in blauwe mandjes op het plankje boven de commode. Ik vind alleen de muur waar z’n bedje tegenaan staat nog ietwat kaal, maar daar gaan we nog wel even wat voor bedenken. Een hemeltje zou de boel gelijk wel voller maken, maar dat ding hangt er maar zo kort en ons huis is al zo stoffig, dus dat is dan een stofnest waiting to happen. Misschien post ik wel eens foto’s van het kamertje.

M’n buik zit lekker in de weg, veters vast maken is niet meer wat het geweest is en omdraaien in bed gaat gepaard met gezucht en gesteun, maar ik geniet nog steeds van Okkie z’n getrap en gedraai, zo leuk <3 Ik merk wel dat alles nu wat meer moeite kost en dat de hele dag staan en een rondje door de stad gewoon moeilijker is, maar eigenlijk voel ik me nog steeds helemaal prima! Dinsdag weer naar de verloskundige. Ik ben benieuwd wat ik nu weeg. Ik ben gisteren uit mn broek gescheurd en ik zag dat m’n bovenbenen nu toch wel iets dikker zijn dan ooit. Ik ben gelukkig nog steeds mijn slanke zelf, maar die schuimblokken poep ik niet in z’n geheel uit, merk ik wel. ;)

Dit staat niet in de boeken!

Vorige week weer bij de verloskundige geweest voor controle en ik heb het idee dat ik daar altijd voor jan lul zit. Wel heel leuk om het hartje even te horen, maar verder heb ik nooit wat te zeuren (tegen haar dan he, wel tegen m’n vriend ;) ) en vragen heb ik ook weinig. Ik zoek alles wat ik weten op en ik heb al 300 boeken gelezen. Maar goed, alles was dus in orde. Ik ben 1 kilo aangekomen sinds ik zwanger ben, super weinig maar prima want de baby groeit lekker door!

Gisteren hebben mijn vader en mijn vriend de babykamer opgehaald en die staat nu in 1000 stukken in de babykamer. We konden het kamertje voor het luttele bedrag van 200 euro overnemen (inclusief complete Quinny kinderwagen en Maxi Cosi) maar helaas zit de handleiding er niet meer bij dus dat is een grote puzzel voor vriendlief. Ik denk dat ik zodra hij er aan gaat beginnen de stad in duik om te gaan winkelen.

Dan nog even wat anders. Had niemand mij even van te voren kunnen waarschuwen voor lekkende borsten? Ik dacht steeds van “He, wat zit er toch aan m’n tepel geplakt” En ze doen ook weer zo achterlijk veel zeer de laatste tijd. Vandaag zag ik het weer en toen begreep ik het pas!! Ik moest er even van huilen want hier had ik geen rekening mee gehouden. Dit stond niet in die 300 boeken ja!!! Aan de zoogcompressen dan maar..
Iemand die mij nog iets moet vertellen? ;)

Hoor wie klopt daar..

Jaaaa we hebben het hartje gehoord! De verloskundige zette het doptone apparaat op mijn buik en zei dat het wel eventjes kon gaan duren voor we het zouden horen, maar 2 seconden later hoorden we het al druk kloppen! Was echt heel leuk om te horen! We hebben het natuurlijk al zien kloppen op de echo, maar met geluid er bij is wel heel speciaal hoor :D

Verder hadden ze al eerder bloed bij me afgenomen (5 buizen, zweet stond tussen m’n bilnaad) en daar hadden ze nu de uitslag van en die was gelukkig ook helemaal prima in orde! Ik heb een doorverwijzing gekregen voor fysiotherapie omdat ik enorme rug pijn heb. Nu nog wel te overzien, maar straks met mega buik lijkt dat me niet handig, dus dan maar fysio. Ben d’r wel blij mee want ‘t mag wel weg.

We krijgen al van deze en gene allerlei baby spulletjes aangeboden. Niet alles is bruikbaar en ik wil niet alles zomaar van iedereen hebben, maar sommige dingen zijn wel handig en het scheelt natuurlijk weer een paar tientjes! Dus dat is ook wel prettig, kan ik weer meer kleertjes kopen ;)